129 lines
4.1 KiB
Groff
129 lines
4.1 KiB
Groff
|
||
|
||
Nondum solis equos declinis
|
||
mitigat aestas,
|
||
quamvis et madidis incumbant prela racemis
|
||
et spument rauco ferventia musta susurro.
|
||
cernis ut ecce pater quas tradidit, Ornyte, vaccae
|
||
molle sub hirsuta latus explicuere genista?
|
||
nos quoque vicinis cur non succedimus umbris?
|
||
torrida cur solo defendimus ora galero?
|
||
|
||
|
||
hoc potius, frater Corydon, nemus, antra petamus
|
||
ista patris Fauni, graciles ubi pinea denset
|
||
silva comas rapidoque caput levat obvia soli,
|
||
bullantes ubi fagus aquas radice sub ipsa
|
||
protegit et ramis errantibus implicat umbras.
|
||
|
||
|
||
quo me cumque vocas, sequor, Ornyte; nam mea Leuce,
|
||
dum negat amplexus nocturnaque gaudia nobis,
|
||
pervia cornigeri fecit sacraria Fauni.
|
||
prome igitur calamos et si qua recondita servas.
|
||
nec tibi defuerit mea fistula, quam mihi nuper
|
||
matura docilis compegit harundine Ladon.
|
||
|
||
|
||
|
||
et iam captatae pariter successimus umbrae.
|
||
sed quaenam sacra descripta est pagina fago,
|
||
quam modo nescio quis properanti falce notavit?
|
||
aspicis ut virides etiam nunc littera rimas
|
||
servet et arenti nondum se laxet hiatu?
|
||
|
||
|
||
Ornyte, fer propius tua lumina: tu potes alto
|
||
cortice
|
||
descriptos citius percurrere versus;
|
||
nam tibi longa satis pater internodia largus
|
||
procerumque dedit mater non invida corpus.
|
||
|
||
|
||
non pastor, non haec triviali more viator,
|
||
sed deus ipse canit: nihil armentale resultat,
|
||
nec montana sacros distinguunt iubila versus.
|
||
|
||
|
||
mira refers; sed rumpe moras oculoque sequaci
|
||
quamprimum nobis divinum perlege carmen.
|
||
|
||
|
||
"qui iuga, qui silvas tueor, satus aethere Faunus,
|
||
haec populis ventura cano: iuvat arbore sacra
|
||
laeta patefactis incidere carmina fatis.
|
||
|
||
vos o praecipue nemorum gaudete coloni,
|
||
vos populi gaudete mei: licet omne vagetur
|
||
securo custode pecus nocturnaque pastor
|
||
claudere fraxinea nolit praesepia crate:
|
||
non tamen insidias praedator ovilibus ullas
|
||
afferet aut laxis abiget iumenta capistris.
|
||
aurea secura cum pace renascitur aetas
|
||
et redit ad terras tandem squalore situque
|
||
alma Themis posito iuvenemque beata sequuntur
|
||
|
||
saecula, maternis causam qui vicit Iulis.
|
||
|
||
dum populos deus ipse reget, dabit impia victas
|
||
post tergum Bellona manus spoliataque telis
|
||
in sua vesanos torquebit viscera morsus
|
||
et, modo quae toto civilia distulit orbe,
|
||
secum bella geret: nullos iam Roma Philippos
|
||
deflebit, nullos ducet captiva triumphos;
|
||
omnia Tartareo subigentur carcere bella
|
||
immergentque caput tenebris lucemque timebunt.
|
||
candida pax aderit; nec solum candida vultu,
|
||
qualis saepe fuit quae
|
||
libera Marte professo,
|
||
quae domito procul hoste tamen grassantibus armis
|
||
publica
|
||
diffudit tacito discordia ferro:
|
||
omne procul vitium simulatae cedere pacis
|
||
iussit et insanos Clementia contudit enses.
|
||
nulla catenati feralis pompa senatus
|
||
carnificum lassabit opus, nec carcere pleno
|
||
infelix raros numerabit Curia patres.
|
||
plena quies aderit, quae stricti nescia ferri
|
||
altera Saturni referet Latialia regna,
|
||
altera regna Numae, qui primus ovantia caede
|
||
agmina, Romuleis et adhuc ardentia castris
|
||
|
||
pacis opus docuit iussitque silentibus armis
|
||
inter sacra tubas, non inter bella, sonare.
|
||
iam nec adumbrati faciem mercatus honoris
|
||
nec vacuos tacitus fasces et inane tribunal
|
||
accipiet consul; sed legibus omne reductis
|
||
ius aderit, moremque fori vultumque priorem
|
||
reddet et afflictum melior deus auferet aevum.
|
||
exultet quaecumque notum gens ima iacentem
|
||
erectumve colit boream, quaecumque vel ortu
|
||
vel patet occasu mediove sub aethere fervit.
|
||
|
||
cernitis ut puro nox iam vicesima caelo
|
||
fulgeat et placida radiantem luce cometem
|
||
proferat? ut liquidum niteat
|
||
sine vulnere plenus?
|
||
numquid utrumque polum, sicut solet, igne cruento
|
||
spargit et ardenti scintillat sanguine lampas?
|
||
at quondam non talis erat, cum Caesare rapto
|
||
indixit miseris fatalia civibus arma.
|
||
scilicet ipse deus Romanae pondera molis
|
||
fortibus excipiet sic inconcussa lacertis,
|
||
ut neque translati sonitu fragor intonet orbis
|
||
nec prius
|
||
ex meritis defunctos Roma penates
|
||
censeat, occasus nisi cum respexerit ortus."
|
||
|
||
|
||
|
||
Ornyte, iam dudum velut ipso numine plenum
|
||
|
||
me quatit et mixtus subit inter gaudia terror.
|
||
sed bona facundi veneremur numina Fauni.
|
||
|
||
|
||
carmina, quae nobis deus obtulit ipse canenda,
|
||
dicamus teretique sonum modulemur avena:
|
||
forsitan augustas feret haec Meliboeus ad aures.
|