169 lines
4.5 KiB
Groff
169 lines
4.5 KiB
Groff
|
||
Intactam Crocalen
|
||
puer Astacus et puer Idas,
|
||
Idas lanigeri dominus gregis, Astacus horti,
|
||
dilexere diu, formosus uterque nec impar
|
||
voce sonans. hi cum terras gravis ureret aestas,
|
||
ad gelidos fontes et easdem forte sub umbras
|
||
|
||
conveniunt dulcique simul contendere cantu
|
||
pignoribusque parant: placet, hic ne
|
||
vellera septem,
|
||
ille sui victus ne messem vindicet horti;
|
||
et magnum certamen erat sub iudice Thyrsi.
|
||
adfuit omne genus pecudum, genus omne ferarum
|
||
et quodcumque
|
||
vagis altum
|
||
ferit aera pennis.
|
||
convenit umbrosa quicumque sub ilice lentas
|
||
pascit oves, Faunusque pater Satyrique bicornes;
|
||
adfuerunt sicco Dryades pede, Naides udo,
|
||
|
||
et tenuere suos properantia flumina cursus;
|
||
desistunt tremulis incurrere frondibus Euri
|
||
altaque per totos fecere silentia montes:
|
||
omnia cessabant, neglectaque pascua tauri
|
||
calcabant, illis etiam certantibus ausa est
|
||
daedala nectareos apis intermittere flores.
|
||
iamque sub annosa medius consederat umbra
|
||
Thyrsis et "o pueri me iudice pignora" dixit
|
||
"irrita sint moneo: satis hoc mercedis habeto,
|
||
|
||
si laudem victor, si fert opprobria victus.
|
||
et nunc alternos magis ut distinguere cantus
|
||
possitis, ter quisque manus iactate micantes."
|
||
nec mora: decernunt digitis, prior incipit Idas.
|
||
|
||
|
||
me Silvanus amat, dociles mihi donat avenas
|
||
et mea frondenti circumdat tempora taeda.
|
||
ille etiam parvo dixit mihi non leve carmen:
|
||
"iam levis obliqua crescit
|
||
tibi fistula canna."
|
||
|
||
|
||
at
|
||
mihi Flora comas pallenti
|
||
gramine pingit
|
||
|
||
et matura mihi Pomona sub arbore ludit.
|
||
|
||
"accipe" dixerunt Nymphae "puer, accipe fontes:
|
||
iam potes irriguos nutrire canalibus hortos."
|
||
|
||
|
||
me docet ipsa Pales cultum gregis, ut niger albae
|
||
terga maritus ovis nascenti mutet in agna,
|
||
|
||
quae neque diversi speciem servare parentis
|
||
possit et ambiguo testetur utrumque colore.
|
||
|
||
|
||
non minus arte mea mutabilis induit arbos
|
||
ignotas frondes et non gentilia
|
||
poma:
|
||
ars mea nunc malo pira temperat et modo cogit
|
||
insita praecoquibus subrepere persica prunis.
|
||
|
||
|
||
me teneras salices iuvat aut oleastra putare
|
||
et gregibus portare novis, ut carpere frondes
|
||
condiscant primoque recidere gramina morsu,
|
||
ne depulsa vagas
|
||
quaerat fetura parentes.
|
||
|
||
|
||
at
|
||
mihi cum fulvis
|
||
radicibus arida
|
||
tellus
|
||
pangitur,
|
||
irriguo perfunditur area fonte
|
||
et satiatur aqua, sucos ne forte priores
|
||
languida mutata quaerant plantaria terra.
|
||
|
||
|
||
o si quis Crocalen deus afferat! hunc ego terris,
|
||
hunc ego sideribus solum regnare fatebor;
|
||
secernamque
|
||
nemus dicamque: "sub arbore numen
|
||
hac erit;
|
||
ite procul — sacer est locus — ite profani."
|
||
|
||
|
||
urimur in Crocalen: si quis mea vota deorum
|
||
audiat, huic soli, virides qua gemmeus undas
|
||
fons agit et tremulo percurrit lilia rivo,
|
||
inter pampineas ponetur faginus ulmos.
|
||
|
||
|
||
ne contemne casas et pastoralia tecta:
|
||
rusticus est, fateor, sed non et barbarus Idas.
|
||
saepe vaporato mihi cespite palpitat agnus,
|
||
saepe cadit festis devota Parilibus
|
||
agna.
|
||
|
||
|
||
|
||
non quoque pomiferi laribus consuevimus horti
|
||
mittere primitias et fingere
|
||
liba Priapo,
|
||
rorantesque favos damus et liquentia mella;
|
||
nec fore
|
||
grata minus, quam si caper imbuat aras.
|
||
|
||
|
||
mille sub uberibus balantes pascimus agnas,
|
||
totque Tarentinae praestant mihi vellera matres;
|
||
per totum niveus premitur mihi caseus annum:
|
||
si venias, Crocale, totus tibi serviet hornus.
|
||
|
||
|
||
|
||
qui numerare velit quam multa sub arbore nostra
|
||
poma legam, tenues citius numerabit harenas.
|
||
semper holus metimus, nec bruma nec impedit aestas:
|
||
si venias, Crocale, totus tibi serviet hortus.
|
||
|
||
|
||
quamvis siccus ager languentes excoquat herbas,
|
||
sume tamen calathos nutanti lacte coactos:
|
||
vellera tunc dabimus, cum primum tempus apricum
|
||
surget et a tepidis fiet tonsura Kalendis.
|
||
|
||
|
||
at nos, quos etiam praetorrida munerat aestas,
|
||
mille renidenti dabimus tibi cortice Chias,
|
||
castaneasque nuces totidem, cum sole Decembri
|
||
maturis nucibus virides rumpentur echinni.
|
||
|
||
|
||
|
||
num, precor, informis videor tibi? num gravis annis?
|
||
decipiorque miser, quotiens mollissima tango
|
||
ora manu primique sequor vestigia floris
|
||
nescius et gracili digitos lanugine fallo?
|
||
|
||
|
||
fontibus in liquidis quotiens me conspicor, ipse
|
||
admiror totiens. etenim sic flore iuventae
|
||
induimur vultus, ut in arbore saepe notavi
|
||
cerea sub tenui lucere cydonia lana.
|
||
|
||
|
||
carmina poscit amor, nec fistula cedit amori.
|
||
sed fugit ecce dies revocatque crepuscula vesper.
|
||
hinc tu, Daphni, greges, illinc agat Alphesiboeus.
|
||
|
||
|
||
iam resonant frondes, iam cantibus obstrepit arbos:
|
||
i procul,
|
||
o Doryla, plenumque
|
||
reclude canalem,
|
||
|
||
et sine iam dudum sitientes irriget hortos.—
|
||
|
||
vix ea finierant, senior cum talia Thyrsis:
|
||
"este pares et ob hoc concordes vivite; nam vos
|
||
et decor et cantus et amor sociavit et aetas."
|