151 lines
4.1 KiB
Groff
151 lines
4.1 KiB
Groff
|
||
|
||
Serus ades, Lycida: modo Nyctilus et puer Alcon
|
||
certavere sub his alterno carmine ramis
|
||
iudice me, sed non sine pignore. Nyctilus haedos
|
||
|
||
iuncta matre dedit; catulum dedit ille leaenae
|
||
|
||
iuravitque genus, sed sustulit omnia victor.
|
||
|
||
|
||
Nyctilon ut cantu rudis exsuperavit Alcon,
|
||
Astyle, credibile est, si vincat acanthida cornix,
|
||
vocalem superet si dirus aedona bubo.
|
||
|
||
|
||
non potiar Petale,
|
||
qua nunc ego maceror una,
|
||
si magis aut docili calamorum Nyctilus arte
|
||
aut cantu magis est quam vultu proximus illi.
|
||
|
||
|
||
iam non decipior: te iudice pallidus alter
|
||
venit et hirsuta spinosior hystrice barbam;
|
||
candidus alter erat levique decentior ovo
|
||
et ridens oculis crinemque simillimus auro,
|
||
qui posset dici, si non cantaret, Apollo.
|
||
|
||
|
||
o Lycida, si quis tibi carminis usus inesset,
|
||
tu quoque laudatum nosses
|
||
Alcona probare.
|
||
|
||
|
||
vis igitur, quoniam nec nobis, improbe, par es,
|
||
ipse tuos iudex calamos committere nostris?
|
||
vis conferre manum? veniat licet arbiter Alcon.
|
||
|
||
|
||
vincere
|
||
tu quemquam? vel te certamine quisquam
|
||
dignetur, qui vix stillantes, aride, voces
|
||
rumpis et expellis male singultantia verba?
|
||
|
||
|
||
fingas plura licet: nec enim potes, improbe, vera
|
||
|
||
exprobrare mihi, sicut tibi multa Lycotas.
|
||
sed quid opus vana consumere tempora lite?
|
||
ecce venit Mnasyllus: erit (nisi forte recusas)
|
||
arbiter inflatis non credulus, improbe, verbis.
|
||
|
||
|
||
malueram, fateor, vel praedamnatus
|
||
abire
|
||
quam tibi certanti partem committere vocis.
|
||
ne tamen hoc impune feras: en adspicis illum,
|
||
candida qui medius cubat inter lilia, cervum?
|
||
quamvis hunc Petale mea diligat, accipe victor.
|
||
scit frenos et ferre iugum sequiturque vocantem
|
||
credulus et mensae non improba porrigit ora.
|
||
adspicis, ut fruticat late caput utque sub ipsis
|
||
cornibus et tereti pendent redimicula collo?
|
||
adspicis, ut niveo frons irretita capistro
|
||
lucet et a dorso, quae totam circuit alvum,
|
||
alternat vitreas lateralis cingula bullas?
|
||
cornua subtiles
|
||
ramosaque tempora molles
|
||
implicuere rosae rutiloque monilia torque
|
||
extrema cervice natant,
|
||
ubi pendulus apri
|
||
dens sedet et nivea distinguit pectora luna.
|
||
hunc, sicutque vides, pignus, Mnasylle, paciscor
|
||
pendere, dum sciat hic se non sine pignore vinci.
|
||
|
||
|
||
terreri, Mnasylle, suo me munere credit:
|
||
adspice, quam timeam! genus est, ut scitis, equarum
|
||
|
||
non vulgare
|
||
mihi; quarum de sanguine ponam
|
||
velocem Petason, qui gramina matre relicta
|
||
nunc primum teneris libavit dentibus: illi
|
||
|
||
terga sedent, micat acre caput, sine pondere cervix,
|
||
pes levis, adductum latus, excelsissima frons est,
|
||
et tornata brevi substringitur ungula cornu,
|
||
ungula, qua viridi sic exsultavit in arvo,
|
||
tangeret ut fragiles, sed non curvaret, aristas:
|
||
hunc dare, si vincar, silvestria numina iuro.
|
||
|
||
|
||
et vacat et vestros cantus audire iuvabit.
|
||
iudice me sane
|
||
contendite, si libet: istic
|
||
protinus ecce torum fecere sub ilice Musae.
|
||
|
||
|
||
sed, ne vicini nobis sonus obstrepat amnis,
|
||
gramina linquamus ripamque volubilis undae.
|
||
namque sub exeso raucum mihi pumice lymphae
|
||
respondent et obest arguti glarea rivi.
|
||
|
||
|
||
si placet, antra magis vicinaque saxa petamus,
|
||
saxa, quibus viridis stillanti vellere muscus
|
||
dependet scopulisque cavum sinuantibus arcum
|
||
imminet exesa veluti testudine concha.
|
||
|
||
|
||
venimus et tacito sonum mutavimus
|
||
antro:
|
||
seu residere libet, dabit ecce sedilia tophus,
|
||
ponere seu cubitum, melior viret herba tapetis.
|
||
nunc mihi seposita reddantur carmina lite;
|
||
nam vicibus teneros malim cantetis amores:
|
||
Astyle, tu Petalen, Lycida, tu Phyllida lauda.
|
||
|
||
|
||
|
||
tu modo nos illis (iam nunc, Mnasylle, precamur)
|
||
auribus accipias, quibus hunc et Acanthida nuper
|
||
diceris in silva iudex audisse Thalea.
|
||
|
||
|
||
non equidem possum, cum provocet iste, tacere.
|
||
rumpor enim, Mnasylle:
|
||
nihil nisi iurgia quaerit.
|
||
audiat aut dicat, quoniam cupit; hoc mihi certe
|
||
dulce satis fuerit, Lycidam spectare trementem,
|
||
dum te teste
|
||
palam sua crimina pallidus audit.
|
||
|
||
|
||
me, puto, vicinus Stimicon, me proximus Aegon
|
||
hos inter frutices tacite risere volentem
|
||
oscula cum tenero simulare
|
||
virilia Mopso.
|
||
|
||
|
||
fortior o utinam nondum Mnasyllus adesset!
|
||
efficerem, ne te quisquam tibi turpior esset.
|
||
|
||
|
||
quid furitis, quo vos insania tendere iussit?
|
||
si vicibus certare placet — sed
|
||
non ego vobis
|
||
arbiter: hoc alius possit discernere iudex!
|
||
et venit ecce Micon, venit et vicinus Iollas:
|
||
litibus hi vestris poterunt imponere finem.
|