519 lines
20 KiB
Groff
519 lines
20 KiB
Groff
|
||
Principio magni custos Clementia mundi,
|
||
quae Iovis incoluit zonam, quae temperat aethram
|
||
frigoris et flammae medio, quae maxima natu
|
||
caelicolum. nam prima chaos Clementia solvit
|
||
congeriem miserata rudem vultuque sereno
|
||
discussis tenebris in lucem saecula fudit.
|
||
haec dea pro templis et ture calentibus aris
|
||
te fruitur posuitque suas hoc pectore sedes.
|
||
haec docet ut poenis hominum vel sanguine pasci
|
||
turpe ferumque putes; ut ferrum, Marte cruentum,
|
||
siccum pace feras; ut non infensus alendis
|
||
materiem praestes odiis; ut sontibus ultro
|
||
ignovisse velis, deponas ocius iram
|
||
quam moveas, precibus numquam implacabilis obstes,
|
||
obvia prosternas prostataque more leonum
|
||
despicias, alacres ardent qui frangere tauros,
|
||
transiliunt praedas humiles. hac ipse magistra
|
||
das veniam victis, hac exorante calores
|
||
horrificos et quae, numquam nocitura, timentur
|
||
iurgia contentus solo terrore coerces
|
||
aetherii patris exemplo, qui cuncta sonoro
|
||
concutiens tonitru Cyclopum spicula differt
|
||
in scopulos et monstra maris nostrique cruoris
|
||
parcus in Oetaeis exercet fulmina silvis.
|
||
|
||
Huic divae germana Fides eademque sorori
|
||
corde tuo delubra tenens sese omnibus actis
|
||
inserit. haec docuit nullo livescere fuco,
|
||
numquam falsa loqui, numquam promissa morari;
|
||
invisos odisse palam, non virus in alto
|
||
condere, non laetam speciem praemittere fraudi,
|
||
sed certum mentique parem componere vultum;
|
||
occulto saevire vetat, prodesse remittit.
|
||
haec et amicitias longo plus tempore firmat
|
||
mansuroque adamante ligat; nec mobile mutat
|
||
ingenium, parvae strepitu nec vincula noxae
|
||
dissolvi patitur, nec fastidire priorem
|
||
inlicitur veniente novo. benefacta tenere,
|
||
respuere offensas facilis, pariterque minoris
|
||
officii magnique memor superare laborat
|
||
utque hostes armis, meritis sic vincit amicos.
|
||
haec fovet absentes, haec longe sola remotis
|
||
consulit, haec nullis avidam rumoribus aurem
|
||
pandit, ut ignarum numquam laesura clientem
|
||
insidiosa tuos alienent murmura sensus.
|
||
|
||
Nec vivis adnexus amor meminisse sepultos
|
||
desinit; in prolem transcurrit gratia patrum.
|
||
hac tu Theodosium, tenuit dum sceptra, colebas,
|
||
hac etiam post fata colis; nec pignora curas
|
||
plus tua quam natos, dederat quos ille monendos
|
||
tutandosque tibi. iustos nimiumque fideles
|
||
fama putat, qui, cum possint commissa negare,
|
||
maluerint nullo violati reddere quaestu:
|
||
at Stilicho non divitias aurique relictum
|
||
pondus, sed geminos axes tantumque reservat
|
||
depositum teneris, quantum sol igneus ambit.
|
||
quid non intrepidus credas, cui regia tuto
|
||
creditur?
|
||
|
||
Hoc clipeo munitus Honorius altum
|
||
non gemuit patrem vitaeque et lucis in ipso
|
||
limine, contemptus numquam, dat iura subactis
|
||
gentibus et secum sentit crevisse triumphos.
|
||
quem tu sic placida formas, sic mente severa,
|
||
ut neque desidiae tradas, dum pronus ad omne
|
||
quod libet obsequeris, nec contra nixus ovantem
|
||
confringas animum: secreto consona regno
|
||
ceu iuvenem doceas, moles quid publica poscat:
|
||
ceu sanctum venerere senem patriisque gubernes
|
||
imperium monitis; dominum summissus adores;
|
||
obsequiis moderere ducem, pietate parentem.
|
||
hinc fuit ut primos in coniuge disceret ignes
|
||
ordirique virum non luxuriante iuventa,
|
||
sed cum lege tori, casto cum foedere vellet.
|
||
principe tu felix genero: felicior ille
|
||
te socero.
|
||
|
||
Fratrem levior nec cura tuetur
|
||
Arcadium; nec, si quid iners atque impia turba
|
||
praetendens proprio nomen regale furori
|
||
audeat, adscribis iuveni. discordia quippe
|
||
cum fremeret, numquam Stilicho sic canduit ira,
|
||
saepe lacessitus probris gladiisque petitus,
|
||
ut bello furias ultum, quas pertulit, iret
|
||
inlicito causamque daret civilibus armis:
|
||
cuius fulta fide mediis dissensibus aulae
|
||
intemeratorum stabat reverentia fratrum.
|
||
quin et Sidonias chlamydes et cingula bacis
|
||
aspera gemmatasque togas viridesque smaragdo
|
||
loricas galeasque redundantes hyacinthis
|
||
gestatosque patri capulis radiantibus enses
|
||
et vario lapidum distinctas igne coronas
|
||
dividis ex aequo, ne non augusta supellex
|
||
ornatusque pares geminis heredibus essent.
|
||
mittitur et miles, quamvis certamine partes
|
||
iam tumeant. hostem muniri robore mavis
|
||
quam peccare fidem: permittis iusta petenti
|
||
idque negas solum, cuius mox ipse repulsa
|
||
gaudeat et quidquid fuerat deforme mereri.
|
||
|
||
Omnes praeterea, puro quae crimina pellunt
|
||
ore, deae iunxere choros unoque receptae
|
||
pectore diversos tecum cinguntur in usus.
|
||
Iustitia utilibus rectum praeponere suadet
|
||
communesque sequi leges iniustaque numquam
|
||
largiri sociis. durum Patientia corpus
|
||
instruit, ut nulli cupiat cessisse labori;
|
||
Temperies, ut casta petas; Prudentia, ne quid
|
||
inconsultus agas; Constantia, futtile
|
||
º
|
||
ne quid
|
||
infirmumque geras; procul importuna fugantur
|
||
numina, monstriferis quae Tartarus edidit antris:
|
||
ac primam scelerum matrem, quae semper habendo
|
||
plus sitiens patulis rimatur faucibus aurum,
|
||
trudis Avaritiam; cuius foedissima nutrix
|
||
Ambitio, quae vestibulis foribusque potentum
|
||
excubat et pretiis commercia pascit honorum,
|
||
pulsa simul. nec te gurges corruptior aevi
|
||
traxit ad exemplum, qui iam firmaverat annis
|
||
crimen et in legem rapiendi verterat usum.
|
||
denique non dives sub te pro rure paterno
|
||
vel laribus pallet; non insidiator oberrat
|
||
facturus quemcumque reum. non obruta virtus
|
||
paupertate latet. lectos ex omnibus oris
|
||
evehis et meritum, non quae cunabula, quaeris,
|
||
et qualis non unde satus. sub teste benigno
|
||
vivitur; egregios invitant praemia mores.
|
||
hinc priscae redeunt artes; felicibus inde
|
||
ingeniis aperitur iter despectaque Musae
|
||
colla levant, opibusque fluens et pauper eodem
|
||
nititur ad fructum studio, cum cernat uterque
|
||
quod nec inops iaceat probitas nec inertia surgat
|
||
divitiis.
|
||
|
||
Nec te iucunda fronte fefellit
|
||
luxuries, praedulce malum, quae dedita semper
|
||
corporis arbitriis hebetat caligine sensus
|
||
membraque Circaeis effeminat acrius herbis,
|
||
blanda quidem vultus, sed qua non taetrior ulla
|
||
interius: fucata genas et amicta dolosis
|
||
inlecebris torvos auro circumlinit hydros.
|
||
illa voluptatum multos innexuit hamis:
|
||
te numquam conata capit. non prava libido
|
||
stupris advigilat; non tempora somnus agendi
|
||
frustratur; nullo citharae convivia cantu,
|
||
non pueri lasciva sonant. quis cernere curis
|
||
te vacuum potuit? quis tota mente remissum
|
||
aut indulgentem dapibus, ni causa iuberet
|
||
laetitiae? non indecores aeraria lassant
|
||
expensae; parvo non improba littera libro
|
||
absentum condonat opes. a milite parcus
|
||
diligeris; neque enim neglectas pace cohortes
|
||
tunc ditas, cum bella fremunt. scis nulla placere
|
||
munera, quae metuens illis, quos spreverat, offert
|
||
serus et incassum servati prodigus auri.
|
||
antevenis tempus non expectantibus ultro
|
||
munificus mensaeque adhibes et nomine quemque
|
||
compellas clari, sub te quod gesserat olim,
|
||
admonitum facti, figendaque sensibus addis
|
||
verba, quibus magni geminatur gratia nodi.
|
||
|
||
|
||
Nec, si quid tribuas, iactatum saepius idem
|
||
exprobrare soles nec, quos promoveris, alto
|
||
turgidus adloqueris fastu nec prospera flatus
|
||
attollunt nimios. quin ipsa Superbia longe
|
||
discessit, vitium rebus sollemne secundis
|
||
virtutumque ingrata comes. contingere passim
|
||
adfarique licet. non inter pocula sermo
|
||
captatur, pura sed libertate loquendi
|
||
seria quisque iocis nulla formidine miscet.
|
||
quem videt Augusti socerum regnique parentem,
|
||
miratur conviva parem, cum tanta potestas
|
||
civem lenis agat. te doctus prisca loquentem,
|
||
te matura senex audit, te fortia miles
|
||
adspersis salibus, quibus haud Amphiona quisquam
|
||
praeferat Aonios meditantem carmine muros
|
||
nec velit Orpheo migrantes pectine silvas.
|
||
|
||
Hinc amor, hinc veris et non fallacibus omnes
|
||
pro te solliciti votis; hinc nomen ubique
|
||
plausibus, auratis celebrant hinc ora figuris.
|
||
quae non incudes streperent, quae flamma vacaret
|
||
fabrilis, quantis fluerent fornacibus aera
|
||
effigies ductura tuas, quis devius esset
|
||
angulus aut regio quae non pro numine vultus
|
||
dilectos coleret, talem ni semper honorem
|
||
respueres? decus hoc rapiat, quem falsa timentum
|
||
numera decipiunt, qui se diffidit amari.
|
||
hoc solus sprevisse potest, qui iure meretur.
|
||
|
||
Undique legati properant generique sub ore
|
||
in tua centenas optant praeconia voces.
|
||
grates Gallus agit, quod limite tutus inermi
|
||
et metuens hostile nihil nova culmina totis
|
||
aedificat ripis et saevum gentibus amnem
|
||
Thybridis in morem domibus praevelat amoenis.
|
||
hinc Poeni cumulant laudes, quod rura tyranno
|
||
libera possideant; hinc obsidione solutus
|
||
Pannonius potorque Savi, quod clausa tot annis
|
||
oppida laxatis ausus iam pandere portis
|
||
rursum cote novat nigras rubigine falces
|
||
exesosque situ cogit splendere ligones
|
||
agnoscitque casas et collibus oscula notis
|
||
figit et impresso glaebis non credit aratro,
|
||
exsectis,
|
||
inculta dabant quas saecula, silvis
|
||
restituit terras et opacum vitibus Histrum
|
||
conserit et patrium vectigal solvere gaudet,
|
||
inmunis qui clade fuit. te sospite fas est
|
||
vexatum laceri corpus iuvenescere regni.
|
||
sub tot principibus quaecumque amisimus olim,
|
||
tu reddis. solo poterit Stilichone medente
|
||
crescere Romanum vulnus tectura cicatrix;
|
||
inque suos tandem fines redeunte colono
|
||
Illyricis iterum ditabitur aula tributis.
|
||
|
||
Nec tamen humano cedit caeleste favori
|
||
iudicium: cingunt superi concordibus unum
|
||
praesidiis hostesque tuos aut litore produnt
|
||
aut totum oppositi claudunt fugientibus aequor
|
||
aut in se vertunt furiis aut militis ense
|
||
bacchati laniant Pentheo corpora ritu;
|
||
insidias retegunt et in ipsa cubilia fraudum
|
||
ducunt ceu tenera venantem nare Molossi.
|
||
ominibus ventura notant aut alite monstrant
|
||
aut monitos certa dignantur imagine somnos.
|
||
|
||
Pro quibus innumerae trabearum insignia terrae
|
||
certatim petiere tibi. poscentibus ipse
|
||
restiteras et mens, aliorum prona favori,
|
||
iudex dura sui, facibus succensa pudoris
|
||
tarda verecundis excusat praemia causis.
|
||
ergo avidae tantosque novi spe consulis annos
|
||
elusae dominae pergunt ad limina Romae,
|
||
si minus adnuerit precibus, vel cogere certae
|
||
cunctantem votoque moras auferre paratae.
|
||
conveniunt ad tecta deae, quae candida lucent
|
||
monte Palatino. glaucis tum prima Minervae
|
||
nexa comam foliis fulvaque intexta micantem
|
||
veste Tagum tales profert Hispania voces:
|
||
|
||
"Cuncta mihi semper Stilicho, quaecumque poposci,
|
||
concessit tantumque suos invidit honores.
|
||
Augusti potuit soceri contemnere fasces:
|
||
iam negat et genero. si non ut ductor ab orbe
|
||
quem regit, accipiat saltem cognatus ab aula.
|
||
exiguumne putat, quod sic amplexus Hiberam
|
||
progeniem nostros inmoto iure nepotes
|
||
sustinet, ut patrium commendet purpura Baetim?
|
||
quod pulchro Mariae fecundat germine regnum?
|
||
quod dominis speratur avus?"
|
||
|
||
Tum flava repexo
|
||
Gallia crine ferox evinctaque torque decoro
|
||
binaque gaesa tenens animoso pectore fatur:
|
||
"qui mihi Germanos solus Francosque subegit,
|
||
cur nondum legitur fastis? cur pagina tantum
|
||
nescit adhuc nomen, quod iam numerare decebat?
|
||
usque adeone levis pacati gloria Rheni?"
|
||
|
||
Inde Caledonio velata Britannia monstro,
|
||
ferro picta genas, cuius vestigia verrit
|
||
caerulus Oceanique aestum mentitur amictus:
|
||
"me quoque vicinis pereuntem gentibus" inquit
|
||
"munivit Stilicho, totam cum Scottus Hivernen
|
||
movit et infesto spumavit remige Tethys.
|
||
illius effectum curis, ne tela timerem
|
||
Scottica, ne Pictum tremerem, ne litore toto
|
||
prospicerem dubiis venturum Saxona ventis."
|
||
|
||
Tum spicis et dente comas inlustris eburno
|
||
et calido rubicunda die sic Africa fatur:
|
||
"sperabam nullas trabeis Gildone perempto
|
||
nasci posse moras. etiam nunc ille repugnat
|
||
et tanto dubitat fasces praebere triumpho,
|
||
qui mihi Maurorum penitus lacrimabile nomen
|
||
ignorare dedit?"
|
||
|
||
Post has Oenotria lentis
|
||
vitibus intorquens hederas et palmite largo
|
||
vina fluens: "si vos adeo Stilichone curules
|
||
augeri flagratis" ait "quas sola iuvare
|
||
fama potest, quanto me dignius incitat ardor,
|
||
ut praesente fruar conscendentemque tribunal
|
||
prosequar atque anni pandentem claustra salutem?"
|
||
|
||
Talibus alternant studiis Romamque precantes,
|
||
pro cunctis, hortantur, eat. nec segnius illa
|
||
paruit officio, raptis sed protinus armis
|
||
ocior excusso per nubila sidere tendit.
|
||
transvehitur Tuscos Appenninusque volatu
|
||
stringitur. Eridanus clipei iam fulgurat umbra;
|
||
constitit ante ducem tetrica nec Pallade vultum
|
||
deterior nec Marte minor. tremit orbe corusco
|
||
iam domus et summae tangunt laquearia cistae:
|
||
tum prior attonitum gratis adfata querellis:
|
||
|
||
"Servatas, Stilicho, per te, venerande, curules,
|
||
ornatas necdum fateor. quid profuit anni
|
||
servilem pepulisse notam? defendis honorem
|
||
quem fugis, et spernis tota quem mole tueris?
|
||
respuis oblatum, pro quo labente resistis?
|
||
quae iam causa morae? quo me cunctabere rursus
|
||
ingenio? nullus Boreae metus, omnis et Austri
|
||
ora silet: cecidit Maurus, Germania cessit
|
||
et Ianum pax alta ligat. te consule necdum
|
||
digna feror? titulumne levem parvique nitoris
|
||
credimus, Augusti quo se decorare fatentur,
|
||
sub iuga quo gentes captivis regibus egi?
|
||
|
||
"Non, si prodigiis casus natura futuros
|
||
signat, polluimur macula. quod reris, Eois
|
||
omen erat. quamquam nullis mihi cognita rebus
|
||
fabula; vix tanto risit de crimine rumor.
|
||
opprobrii stat nulla fides nec littera venit
|
||
vulgatura nefas: in quo vel maxima virtus
|
||
est tua quod, nostros qui consulis omnia patres,
|
||
de monstris taceas. pellendi denique nulla
|
||
dedecoris sanctum violant oracula coetum
|
||
nec mea funestum versavit curia nomen.
|
||
pars sceleris dubitasse fuit: quaecumque profana
|
||
pagina de primo venisset limine Phoebi,
|
||
ante fretum deleta mihi, ne turpia castis
|
||
auribus Italiae fatorum
|
||
exempla nocerent.
|
||
publicus ille furor, quantum tua cura peregit,
|
||
secretum meruit. laetetur quisquis Eoos
|
||
scribere desierit fastos: portenta Gabinos
|
||
ista latent; propriam labem texisse laborent.
|
||
cur ego, quem numquam didici sensive creatum,
|
||
gratuler exemptum? delicti paenitet illos:
|
||
nos nec credidimus.
|
||
|
||
"Fuerit tamen omnibus unum
|
||
crimen et ad nostras manaverit usque secures:
|
||
plus ideo sumenda tibi fastigia vitas,
|
||
ne pereat tam priscus honos, qui portus honorum
|
||
semper erat. nullo sarciri consule damnum
|
||
excepto Stilichone potest. bene praescia tempus
|
||
mens tua distulerat; titulo tunc crescere posses,
|
||
nunc per te titulus. consul succurre gravatis
|
||
consulibus, quicumque fuit, quicumque futurus;
|
||
annum redde tuum, quem iam secura sequatur
|
||
posteritas nec iam doleat defensa vetustas.
|
||
sic trabeis ultor Stilicho Brutusque repertor.
|
||
libertas populi primo tunc consule Bruto
|
||
reddita per fasces; hic fascibus expulit ipsis
|
||
servitium. instituit sublimem Brutus honorem;
|
||
adseruit Stilicho. plus est servasse repertum,
|
||
quam quaesisse novum. quid tardius ore rubenti
|
||
adnuis et solitus frontem circumfluit ignis?
|
||
tandem vince tuum, vincis qui cuncta, pudorem.
|
||
|
||
"Hos etiam, quamvis corrumpi munere nullo
|
||
te certum est, mirare libens ac suscipe cinctus,
|
||
quos tibi divino mecum Tritonia duxit
|
||
pectine: tincta simul repetito murice fila
|
||
contulimus pensis et eodem nevimus auro,
|
||
aurea quo Lachesis sub te mihi saecula texit.
|
||
hic ego promissam subolem sperataque mundo
|
||
pignora praelusi. veram mox ipse probabis
|
||
me vatem nostraeque fidem venientia telae
|
||
fata dabunt."
|
||
|
||
Dixit gremioque rigentia profert
|
||
dona, graves auro trabeas. insigne Minervam
|
||
spirat opus. rutilis hic pingitur aula columnis
|
||
et sacri Mariae partus; Lucina dolores
|
||
solatur; residet fulgente puerpera lecto;
|
||
sollicitae iuxta pallescunt gaudia matris.
|
||
susceptum puerum redimitae tempora Nymphae
|
||
auri fonte lavant: teneros de stamine risus
|
||
vagitusque audire putes. iam creverat infans
|
||
ore ferens patrem: Stilicho maturior aevi
|
||
Martia recturo tradit praecepta nepoti.
|
||
parte alia spumis fucantem Serica frena
|
||
sanguineis primae signatus flore iuventae
|
||
Eucherius flectebat equum iaculisque vel arcu
|
||
aurea purpureos tollentes cornua cervos
|
||
aureus ipse ferit. Venus hic invecta columbis
|
||
tertia regali iungit conubia nexu,
|
||
pennatique nurum circumstipantur Amores
|
||
progenitam Augustis Augustorumque sororem.
|
||
Eucherius trepido iam flammea sublevat ore
|
||
virginis; adridet retro Thermantia fratri.
|
||
iam domus haec utroque petit diademata sexu
|
||
reginasque parit reginarumque maritos.
|
||
|
||
Talibus invitat donis dextraque gerendum
|
||
diva simul porrexit ebur; sollemnibus urnam
|
||
commovet auspiciis avibusque incepta secundat.
|
||
tunc habiles armis umeros iam vestibus ambit
|
||
Romuleis; Latii sederunt pectore cultus
|
||
loricaeque locum decuit toga. talis ab Histro
|
||
vel Scythico victor rediens Gradivus ab axe
|
||
deposito mitis clipeo candentibus urbem
|
||
ingreditur trabeatus equis; spatiosa Quirinus
|
||
frena regit currumque patris Bellona cruentum
|
||
ditibus exuviis tendens ad sidera quercum
|
||
praecedit, lictorque Metus cum fratre Pavore
|
||
barbara ferratis innectunt colla catenis
|
||
velati galeas lauro, propiusque iugales
|
||
formido ingentem vibrat succincta securim.
|
||
|
||
Vidit ut optato se consule Roma potitam:
|
||
|
||
"
|
||
nunc" ait "Elysii lucos inrumpere campi,
|
||
nunc libet, ut tanti Curiis miracula voti
|
||
Fabriciisque feram, famae qui vulnere nuper
|
||
calcatam flevere togam: iam prata choreis
|
||
pulsent nec rigidos pudeat lusisse Catones.
|
||
audiat hoc senior Brutus Poenisque tremendi
|
||
Scipiadae, geminis tandem quod libera damnis
|
||
unius auxilio fasces Libyamque recepi.
|
||
quod superest unum precibus, fortissime consul,
|
||
adde meis, urbique tuum largire parumper,
|
||
quem rogat, adventum, quam tu belloque fameque
|
||
depulsa terris iterum regnare dedisti.
|
||
splendida suscipiant alium te rostra Camillum,
|
||
ultorem videant servatoremque Quirites
|
||
et populus quem ductor ames: quibus Africa per te
|
||
nec prius auditas Rhodanus iam donat aristas,
|
||
ut mihi vel Massyla Ceres vel Gallica prosit
|
||
fertilitas messesque vehat nunc umidus Auster,
|
||
nunc Aquilo, cunctis ditescant horrea ventis.
|
||
|
||
"Quae tunc Flaminiam stipabunt milia vulgi!
|
||
fallax o quotiens pulvis deludet amorem
|
||
suspensum, veniens omni dum crederis hora!
|
||
spectabunt cupidae matres, spargentur et omnes
|
||
flore viae, superet cum Pincia culmina consul
|
||
arduus, antiqui species Romana senatus.
|
||
Pompeiana dabunt quantos proscaenia plausus!
|
||
ad caelum quotiens vallis tibi Murcia ducet
|
||
nomen Aventino Pallanteoque recussum!
|
||
nunc te conspiciam castris, permitte, relictis
|
||
mox et cum genero trabeis visura secundis."
|
||
|
||
Haec dum Roma refert, iam Fama loquacibus alis
|
||
pervolat Oceanum, linguis et mille citatos
|
||
festinare iubet proceres, nullique senectus,
|
||
non iter hibernis obstant nec flatibus Alpes:
|
||
vincit amor. meriti pridem clarique vetustis
|
||
fascibus ad socii properant et vindicis annum.
|
||
sic ubi fecunda reparavit morte iuventam
|
||
et patrios idem cineres collectaque portat
|
||
unguibus ossa piis Nilique ad litora tendens
|
||
unicus extremo Phoenix procedit ab Euro:
|
||
conveniunt aquilae cunctaeque ex orbe volucres,
|
||
ut Solis mirentur avem; procul ignea lucet
|
||
ales, odorati redolent cui cinnama busti.
|
||
|
||
Nec minor in caelo chorus est; exultat uterque
|
||
Theodosius divique tui; Sol ipse quadrigis
|
||
vere coronatis dignum tibi praeparat annum.
|
||
|
||
Est ignota procul nostraeque impervia menti,
|
||
vix adeunda deis, annorum squalida mater,
|
||
inmensi spelunca aevi, quae tempora vasto
|
||
suppeditat revocatque sinu. complectitur antrum,
|
||
omnia qui placido consumit numine, serpens
|
||
perpetuumque viret squamis caudamque reductam
|
||
ore vorat tacito relegens exordia lapsu.
|
||
vestibuli custos vultu longaeva decoro
|
||
ante fores Natura sedet, cunctisque volantes
|
||
dependent membris animae. mansura verendus
|
||
scribit iura senex, numeros qui dividit astris
|
||
et cursus stabilesque moras, quibus omnia vivunt
|
||
ac pereunt fixis cum legibus. ille recenset,
|
||
incertum quid Martis iter certumque Tonantis
|
||
prospiciat mundo; quid velox semita Lunae
|
||
pigraque Saturni; quantum Cytherea sereno
|
||
curriculo Phoebique comes Cyllenius erret.
|
||
|
||
Illius ut magno Sol limine constitit antri,
|
||
occurrit Natura potens seniorque superbis
|
||
canitiem inclinat radiis. tum sponte reclusus
|
||
laxavit postes adamas, penetrale profundum
|
||
panditur et sedes aevique arcana patescunt.
|
||
hic habitant vario facies distincta metallo
|
||
saecula certa locis: illic glomerantur aena,
|
||
hic ferrata rigent, illic argentea candent.
|
||
eximia regione domus, contingere terris
|
||
difficilis, rutili stabat grex aureus anni:
|
||
quorum praecipuum pretioso corpore Titan
|
||
signandum Stilichone legit; tunc imperat omnes
|
||
pone sequi dictisque simul compellat euntes:
|
||
|
||
"En, cui distulimus melioris saecla metalli,
|
||
consul adest. ite optati mortalibus anni,
|
||
ducite virtutes; hominum florescite rursus
|
||
ingeniis hilares Baccho frugumque feraces.
|
||
non inter geminos Anguis glaciale Triones
|
||
sibilet, inmodico nec frigore saeviat Ursa.
|
||
non toto fremat ore
|
||
Leo, nec brachia Cancri.
|
||
urat atrox aestas, madidae nec prodigus urnae
|
||
semina praerupto dissolvat Aquarius imbre.
|
||
Phrixeus roseo producat fertile cornu
|
||
ver Aries, pingues nec grandine tundat olivas
|
||
Scorpius; autumni maturet germina Virgo,
|
||
lenior et gravidis adlatret Sirius uvis."
|
||
|
||
Sic fatus croceis rorantes ignibus hortos
|
||
ingreditur vallemque suam, quam flammeus ambit
|
||
rivus et inriguis largum iubar ingerit herbis,
|
||
quas Solis pascuntur equi; flagrantibus inde
|
||
caesariem sertis et lutea lora iubasque
|
||
subligat alipedum. gelidas hinc Lucifer ornat,
|
||
hinc Aurora comas iuxtaque adludit habenis
|
||
aureus et nomen praetendit consulis Annus:
|
||
inque novos iterum revoluto cardine cursus
|
||
scribunt aetheriis Stilichonem sidera fastis.
|