514 lines
21 KiB
Groff
514 lines
21 KiB
Groff
Hoc regni, Fortuna, tenes? quaenam ista iocandi
|
||
saevitia? humanis quantum bacchabere rebus?
|
||
si tibi servili placuit foedare curules
|
||
crimine, procedat laxata compede consul,
|
||
rupta Quirinales sumant ergastula cinctus;
|
||
da saltem quemcumque virum. discrimina quaedam
|
||
sunt famulis splendorque suus, maculamque minorem
|
||
condicionis habet, domino qui vixerit uno.
|
||
si pelagi fluctus, Libyae si discis harenas,
|
||
Eutropii numerabis eros. quot iura, quot ille
|
||
mutavit tabulas vel quanta vocabula vertit!
|
||
nudatus quotiens, medicum dum consulit emptor,
|
||
ne qua per occultum lateat iactura dolorem!
|
||
omnes paenituit pretii venumque redibat,
|
||
dum vendi potuit. postquam deforme cadaver
|
||
mansit et in rugas totus defluxit aniles,
|
||
iam specie doni certatim limine pellunt
|
||
et foedum ignaris properant obtrudere munus.
|
||
tot translata iugis summisit colla, vetustum
|
||
servitium semperque novum, nec destitit umquam.
|
||
saepe tamen coepit.
|
||
|
||
Cunabula prima cruentis
|
||
debita suppliciis; rapitur castrandus ab ipso
|
||
ubere; suscipiunt matris post viscera poenae.
|
||
advolat Armenius certo mucrone recisos
|
||
edoctus mollire mares damnoque nefandum
|
||
aucturus pretium; fecundum corporis imbrem
|
||
|
||
sedibus exhaurit geminis unoque sub ictu
|
||
eripit officium patris nomenque mariti.
|
||
ambiguus vitae iacuit, penitusque supremum
|
||
in cerebrum secti traxerunt frigora nervi.
|
||
Laudemusne manum, quae vires abstulit hosti,
|
||
an potius fato causam tribuisse queramur?
|
||
profuerat mansisse virum; felicior extat
|
||
opprobrio; serviret adhuc, si fortior esset.
|
||
Inde per Assyriae trahitur commercia ripae;
|
||
hinc fora venalis Galata ductore frequentat
|
||
permutatque domos varias. quis nomina possit
|
||
tanta sequi? miles stabuli Ptolemaeus in illis
|
||
notior: hic longo lassatus paelicis usu
|
||
donat Arinthaeo; neque enim iam dignus haberi
|
||
nec maturus emi. cum fastiditus abiret,
|
||
quam gemuit, quanto planxit divortia luctu!
|
||
"haec erat, heu, Ptolemaee, fides? hoc profuit aetas
|
||
in gremio consumpta tuo lectusque iugalis
|
||
et ducti totiens inter praesaepia somni?
|
||
libertas promissa perit? viduumne relinquis
|
||
Eutropium tantasque premunt oblivia noctes,
|
||
crudelis? generis pro sors durissima nostri!
|
||
femina, cum senuit, retinet conubia partu,
|
||
uxorisque decus matris reverentia pensat.
|
||
nos Lucina fugit, nec pignore nitimur ullo.
|
||
cum forma dilapsus amor; defloruit oris
|
||
gratia: qua miseri scapulas tutabimur arte?
|
||
qua placeam ratione senex?"
|
||
|
||
Sic fatus acutum
|
||
adgreditur lenonis opus, nec segnis ad artem
|
||
mens erat officiique capax omnesque pudoris
|
||
hauserat insidias. custodia nulla tuendo
|
||
fida toro; nulli poterant excludere vectes:
|
||
ille vel aerata Danaën in turre latentem
|
||
eliceret. fletus domini fingebat amantis,
|
||
indomitasque mora, pretio lenibat avaras
|
||
lascivasque iocis; non blandior ullus euntis
|
||
ancillae tetigisse latus leviterque reductis
|
||
vestibus occulto crimen mandare susurro
|
||
nec furtis quaesisse locum nec fraude reperta
|
||
cautior elusi fremitus vitare mariti.
|
||
haud aliter iuvenum flammis Ephyreia Lais
|
||
e gemino ditata mari; cum serta refudit
|
||
canities, iam turba procax noctisque recedit
|
||
ambitus et raro pulsatur ianua tactu,
|
||
seque reformidat speculo damnante senectus;
|
||
stat tamen atque alias succingit lena ministras
|
||
dilectumque diu quamvis longaeva lupanar
|
||
circuit et retinent mores, quod perdidit aetas.
|
||
|
||
Hinc honor Eutropio; cumque omnibus unica virtus
|
||
esset in eunuchis thalamos servare pudicos,
|
||
solus adulteriis crevit. nec verbera tergo
|
||
cessavere tamen, quotiens decepta libido
|
||
irati caluisset eri, frustraque rogantem
|
||
iactantemque suos tot iam per lustra labores
|
||
dotalem genero nutritoremque puellae
|
||
tradidit. Eous rector consulque futurus
|
||
pectebat dominae crines et saepe lavanti
|
||
nudus in argento lympham gestabat alumnae.
|
||
et cum se rapido fessam proiecerat aestu,
|
||
patricius roseis pavonum ventilat alis.
|
||
Iamque aevo laxata cutis, sulcisque genarum
|
||
corruerat passa facies rugosior uva:
|
||
flava minus presso finduntur vomere rura,
|
||
nec vento sic vela tremunt. miserabile turpes
|
||
exedere caput tineae; deserta patebant
|
||
intervalla comae: qualis sitientibus arvis
|
||
arida ieiunae seges interlucet aristae
|
||
vel qualis gelidis pluma labente pruinis
|
||
arboris inmoritur trunco brumalis hirundo.
|
||
scilicet ut trabeis iniuria cresceret olim,
|
||
has in fronte notas, hoc dedecus addidit oris
|
||
luxuriae Fortuna suae: cum pallida nudis
|
||
ossibus horrorem dominis praeberet imago
|
||
decolor et macies occursu laederet omnes,
|
||
aut pueris latura metus aut taedia mensis
|
||
aut crimen famulis aut procedentibus omen,
|
||
et nihil exhausto caperent in stipite lucri:
|
||
(sternere quippe toros vel caedere ligna culinae
|
||
membra negant; aurum, vestes, arcana tueri
|
||
mens infida vetat; quis enim committere vellet
|
||
lenoni thalamum?): tandem ceu funus acerbum
|
||
infaustamque suis trusere penatibus umbram.
|
||
contemptu iam liber erat: sic pastor obesum
|
||
lacte canem ferroque ligat pascitque revinctum,
|
||
dum validus servare gregem vigilique rapaces
|
||
latratu terrere lupos; cum tardior idem
|
||
iam scabie laceras deiecit sordidus aures,
|
||
solvit et exuto lucratur vincula collo.
|
||
Est ubi despectus nimius iuvat. undique pulso
|
||
per cunctas licuit fraudes inpune vagari
|
||
et fatis aperire viam. pro quisquis Olympi
|
||
summa tenes, tanto libuit mortalia risu
|
||
vertere? qui servi non est admissus in usum,
|
||
suscipitur regnis, et quem privata ministrum
|
||
dedignata domus, moderantem sustinet aula.
|
||
ut primum vetulam texere palatia vulpem,
|
||
quis non ingemuit? quis non inrepere sacris
|
||
obsequiis doluit totiens venale cadaver?
|
||
ipsi quin etiam tali consorte fremebant
|
||
regales famuli, quibus est inlustrior ordo
|
||
servitii, sociumque diu sprevere superbi.
|
||
Cernite, quem Latiis poscant adnectere fastis:
|
||
cuius et eunuchos puduit! sed vilior ante
|
||
obscurae latuit pars ignotissima turbae,
|
||
donec Abundanti furiis — qui rebus Eois
|
||
exitium primumque sibi produxit — ab imis
|
||
evectus thalamis summos invasit honores.
|
||
quam bene dispositum terris, ut dignus iniqui
|
||
fructus consilii primis auctoribus instet.
|
||
sic multos fluvio vates arente per annos
|
||
hospite qui caeso monuit placare Tonantem,
|
||
inventas primus Busiridis imbuit aras
|
||
et cecidit saevi, quod dixerat, hostia sacri;
|
||
sic opifex tauri tormentorumque repertor,
|
||
qui funesta novo fabricaverat aera dolori,
|
||
primus inexpertum Siculo cogente tyranno
|
||
sensit opus docuitque suum mugire iuvencum.
|
||
nullius Eutropius, quam qui se protulit, ante
|
||
direptas possedit opes nullumque priorem
|
||
perculit exilio solumque hoc rite peregit,
|
||
auctorem damnare suum.
|
||
|
||
Postquam obsitus aevo
|
||
semivir excelsam rerum sublatus in arcem,
|
||
quod nec vota pati nec fingere somnia possent,
|
||
vidit sub pedibus leges subiectaque colla
|
||
nobilium tantumque sibi permittere fata,
|
||
qui nihil optasset plus libertate mereri,
|
||
iamiam dissimulat dominos alteque tumescunt
|
||
serviles animi. procerum squalore repletus
|
||
carcer et exulibus Meroë campique gemescunt
|
||
Aethiopum; poenis hominum plaga personat ardens;
|
||
Marmaricus claris violatur caedibus Hammon.
|
||
Asperius nihil est humili cum surgit in altum:
|
||
cuncta ferit dum cuncta timet, desaevit in omnes
|
||
ut se posse putent, nec belua taetrior ulla
|
||
quam servi rabies in libera terga furentis;
|
||
agnoscit gemitus et poenae parcere nescit,
|
||
quam subiit, dominique memor, quem verberat, odit.
|
||
adde, quod eunuchus nulla pietate movetur
|
||
nec generi natisve cavet. clementia cunctis
|
||
in similes, animosque ligant consortia damni;
|
||
iste nec eunuchis placidus.
|
||
|
||
Sed peius in aurum
|
||
aestuat; hoc uno fruitur succisa libido.
|
||
quid nervos secuisse iuvat? vis nulla cruentam
|
||
castrat avaritiam. parvis exercita furtis
|
||
quae vastare penum neglectaque sueverat arcae
|
||
claustra remoliri, nunc uberiore rapina
|
||
peccat in orbe manus. quidquid se Tigris ab Haemo
|
||
dividit, hoc certa proponit merce locandum
|
||
institor imperii, caupo famosus honorum.
|
||
hic Asiam villa pactus regit; ille redemit
|
||
coniugis ornatu Syriam; dolet ille paterna
|
||
Bithynos mutasse domo. subfixa patenti
|
||
vestibulo pretiis distinguit regula gentes:
|
||
tot Galatae, tot Pontus eat, tot Lydia nummis;
|
||
si Lyciam tenuisse velis, tot milia ponas,
|
||
si Phrygas, adde; parum! propriae solacia sorti
|
||
communes vult esse notas et venditus ipse
|
||
vendere cuncta cupit. certantum saepe duorum
|
||
diversum suspendit onus; cum pondere iudex
|
||
vergit, et in geminas nutat provincia lances.
|
||
Non pudet heu, superi, populos venire sub hasta?
|
||
vendentis certe pudeat. quod iure sepultum
|
||
mancipium tot regna tenet, tot distrahit urbes.
|
||
pollentem solo Croesum victoria Cyri
|
||
fregit, ut eunucho flueret Pactolus et Hermus?
|
||
Attalus heredem voluit te, Roma, relinqui,
|
||
restitit Antiochus praescripto margine Tauri,
|
||
indomitos curru Servilius egit Isauros
|
||
et Pharos Augusto iacuit vel Creta Metello,
|
||
ne non Eutropio quaestus numerosior esset?
|
||
in mercem veniunt Cilices, Iudaea, Sophene
|
||
Romanusque labor Pompeianique triumphi.
|
||
Quo struis hos auri cumulos? quae pignora tantis
|
||
succedent opibus? nubas ducasve licebit:
|
||
numquam mater eris, numquam pater; hoc tibi ferrum,
|
||
hoc natura negat. te grandibus India gemmis,
|
||
te foliis Arabes ditent, te vellere Seres:
|
||
nullus inops adeo, nullum sic urget egestas,
|
||
ut velit Eutropii fortunam et membra pacisci.
|
||
Iamque oblita sui nec sobria divitiis mens
|
||
in miseras leges hominumque negotia ludit.
|
||
iudicat eunuchus; quid iam de consule miror?
|
||
prodigium, quodcumque gerit. quae pagina lites
|
||
sic actas meminit? quibus umquam saecula terris
|
||
eunuchi videre forum? sed ne qua vacaret
|
||
pars ignominia neu quid restaret inausum,
|
||
arma etiam violare parat portentaque monstris
|
||
aggerat et secum petulans amentia certat.
|
||
erubuit Mavors aversaque risit Enyo
|
||
dedecus Eoum, quotiens intenta sagittis
|
||
et pharetra fulgens anus exercetur Amazon
|
||
arbiter aut quotiens belli pacisque recurrit
|
||
adloquiturque Getas. gaudet cum viderit hostis
|
||
et sentit iam desse viros. incendia fumant,
|
||
muris nulla fides, squalent populatibus agri
|
||
et medio spes sola mari. trans Phasin aguntur
|
||
Cappadocum matres, stabulisque abducta paternis
|
||
Caucasias captiva bibunt armenta pruinas
|
||
et Scythicis mutant Argaei pabula silvis.
|
||
extra Cimmerias, Taurorum claustra, paludes
|
||
flos Syriae servit. spoliis nec sufficit atrox
|
||
barbarus: in caedem vertunt fastidia praedae.
|
||
Ille tamen (quid enim servum mollemque pudebit?
|
||
aut quid in hoc poterit vultu flagrare ruboris?)
|
||
pro victore redit: peditum vexilla sequuntur
|
||
et turmae similes eunuchorumque manipli,
|
||
Hellespontiacis legio dignissima signis.
|
||
obvius ire cliens defensoremque reversum
|
||
complecti. placet ipse sibi laxasque laborat
|
||
distendisse genas fictumque inflatus anhelat,
|
||
pulvere respersus tineas et sordibus ora
|
||
pallidior,
|
||
verbisque sonat plorabile quiddam
|
||
ultra nequitiam fractis et proelia narrat:
|
||
perque suam tremula testatur voce sororem,
|
||
defecisse vagas ad publica commoda vires;
|
||
cedere livori nec sustentare procellas
|
||
invidiae; mergique fretis spumantibus orat.
|
||
exoretque utinam! dum talia fatur ineptas
|
||
detergit lacrimas atque inter singula dicta
|
||
flebile suspirat: qualis venit arida socrus
|
||
longinquam visura nurum; vix lassa resedit
|
||
et iam vina petit.
|
||
|
||
Quid te, turpissime, bellis
|
||
inseris aut saevi pertemptas Pallada campi?
|
||
tu potes alterius studiis haerere Minervae
|
||
et telas, non tela pati, tu stamina nosse,
|
||
tu segnes operum sollers urgere puellas
|
||
et niveam dominae pensis involvere lanam.
|
||
vel, si sacra placent, habeas pro Marte Cybeben;
|
||
rauca Celaenaeos ad tympana disce furores.
|
||
cymbala ferre licet pectusque inlidere pinu
|
||
inguinis et reliquum Phrygiis abscidere cultris.
|
||
arma relinque viris. geminam quid dividis aulam
|
||
conarisque pios odiis committere fratres?
|
||
te magis, ah demens, veterem si respicis artem,
|
||
conciliare decet.
|
||
|
||
Gestis pro talibus annum
|
||
flagitet Eutropius, ne quid non polluat unus,
|
||
dux acies, iudex praetoria, tempora consul!
|
||
Nil adeo foedum, quod non exacta vetustas
|
||
ediderit longique labor commiserit aevi.
|
||
Oedipodes matrem, natam duxisse Thyestes
|
||
cantatur, peperit fratres Iocasta marito
|
||
et Pelopea sibi. Thebas ac funera Troiae
|
||
tristis Erechthei deplorat scaena theatri.
|
||
in volucrem Tereus, Cadmus se vertit in anguem.
|
||
Scylla novos mirata canes. hunc arbore figit,
|
||
elevat hunc pluma, squamis hunc fabula vestit,
|
||
hunc solvit fluvio. numquam spado consul in orbe
|
||
nec iudex ductorve fuit! quodcumque virorum
|
||
est decus, eunuchi scelus est. exempla creantur
|
||
quae socci superent risus luctusque cothurni.
|
||
Quam pulcher conspectus erat, cum tenderet artus
|
||
exangues onerare toga cinctuque gravatus
|
||
indutoque senex obscaenior iret in auro:
|
||
humani qualis simulator simius oris,
|
||
quem puer adridens pretioso stamine Serum
|
||
velavit nudasque nates ac terga reliquit,
|
||
ludibrium mensis; erecto pectore dives
|
||
ambulat et claro sese deformat amictu.
|
||
candida pollutos comitatur curia fasces,
|
||
forsitan et dominus. praebet miracula lictor
|
||
consule nobilior libertatemque daturus,
|
||
quam necdum meruit. scandit sublime tribunal
|
||
atque inter proprias laudes Aegyptia iactat
|
||
somnia prostratosque canit se vate tyrannos.
|
||
scilicet in dubio vindex Bellona pependit,
|
||
dum spado Tiresias enervatusque Melampus
|
||
reptat ab extremo referens oracula Nilo.
|
||
Obstrepuere avium voces, exhorruit annus
|
||
nomen, et insanum gemino proclamat ab ore
|
||
eunuchumque vetat fastis accedere Ianus:
|
||
sumeret inlicitos etenim si femina fasces,
|
||
esset turpe minus. Medis levibusque Sabaeis
|
||
imperat hic sexus, reginarumque sub armis
|
||
barbariae pars magna iacet: gens nulla probatur,
|
||
eunuchi quae sceptra ferat. Tritonia, Phoebe,
|
||
Terra, Ceres, Cybele, Iuno, Latona coluntur:
|
||
eunuchi quae templa dei, quas vidimus aras?
|
||
inde sacerdotes; haec intrat pectora Phoebus;
|
||
inde canunt Delphi; Troianam sola Minervam
|
||
virginitas Vestalis adit flammasque tuetur:
|
||
hi nullas meriti vittas semperque profani.
|
||
nascitur ad fructum mulier prolemque futuram:
|
||
hoc genus inventum est ut serviat. Herculis arcu
|
||
concidit Hippolyte; Danai fugere bipennem,
|
||
Penthesilea, tuam; claras Carthaginis arces
|
||
creditur et centum portis Babylona superbam
|
||
femineus struxisse labor. quid nobile gessit
|
||
eunuchus? quae bella tulit? quas condidit urbes?
|
||
illas praeterea rerum natura creavit,
|
||
hos fecere manus: seu prima Semiramis astu
|
||
Assyriis mentita virum, ne vocis acutae
|
||
mollities levesve genae se prodere possent,
|
||
hos sibi coniunxit similes; seu Parthica ferro
|
||
luxuries vetuit nasci lanuginis umbram
|
||
servatoque diu puerili flore coegit
|
||
arte retardatam Veneri servire iuventam.
|
||
Fama prius falso similis vanoque videri
|
||
ficta ioco; levior volitare per oppida rumor
|
||
riderique nefas: veluti nigrantibus alis
|
||
audiretur olor, corvo certante ligustris.
|
||
atque aliquis gravior morum: "si talibus, inquit,
|
||
creditur et nimiis turgent mendacia monstris,
|
||
iam testudo volat, profert iam cornua vultur;
|
||
prona petunt retro fluvii iuga; Gadibus ortum
|
||
Carmani texere diem; iam frugibus aptum
|
||
aequor et adsuetum silvis delphina videbo;
|
||
iam cochleis homines iunctos et quidquid inane
|
||
nutrit Iudaicis quae pingitur India velis."
|
||
Subicit et mixtis salibus lascivior alter:
|
||
"miraris? nihil est, quod non in pectore magnum
|
||
concipit Eutropius. semper nova, grandia semper
|
||
diligit et celeri degustat singula sensu.
|
||
nil timet a tergo; vigilantibus undique curis
|
||
nocte dieque patet; lenis facilisque moveri
|
||
supplicibus mediaque tamen mollissimus ira
|
||
nil negat et sese vel non poscentibus offert;
|
||
quod libet ingenio, subigit traditque fruendum;
|
||
quidquid amas, dabit illa manus; communiter omni
|
||
fungitur officio gaudetque potentia flecti.
|
||
hoc quoque conciliis peperit meritoque laborum,
|
||
accipit et trabeas argutae praemia dextrae."
|
||
Postquam vera fides facinus vulgavit Eoum
|
||
gentibus et Romae iam certius impulit aures,
|
||
"Eutropiumne etiam nostra dignabimur ira?
|
||
hic quoque Romani meruit pars esse doloris?"
|
||
sic effata rapit caeli per inania cursum
|
||
diva potens unoque Padum translapsa volatu
|
||
castra sui rectoris adit. tum forte decorus
|
||
cum Stilichone gener pacem inplorantibus ultro
|
||
Germanis responsa dabat, legesque Caucis
|
||
arduus et flavis signabat iura Suebis.
|
||
his tribuit reges, his obside foedera sancit
|
||
indicto; bellorum alios transcribit in usus,
|
||
militet ut nostris detonsa Sygambria signis.
|
||
laeta subit Romam pietas et gaudia paene
|
||
moverunt lacrimas tantoque exultat alumno:
|
||
sic armenta suo iam defensante iuvenco
|
||
celsius adsurgunt erectae cornua matri,
|
||
sic iam terribilem stabulis dominumque ferarum
|
||
crescere miratur genetrix Massyla leonem.
|
||
dimovit nebulam iuvenique apparuit ingens.
|
||
tum sic orsa loqui:
|
||
|
||
"Quantum te principe possim,
|
||
non longinqua docent, domito quod Saxone Tethys
|
||
mitior et fracto secura Britannia Picto;
|
||
ante pedes humili Franco tristique Suebo
|
||
perfruor et nostrum video, Germanice, Rhenum.
|
||
sed quid agam? discors Oriens felicibus actis
|
||
invidet atque alio Phoebi de cardine surgunt
|
||
crimina, ne toto conspiret corpore regnum.
|
||
Gildonis taceo magna cum laude receptam
|
||
perfidiam et fretos Eoo robore Mauros.
|
||
quae suscepta fames, quantum discriminis urbi,
|
||
ni tua vel soceri numquam non provida virtus
|
||
australem Arctois pensasset frugibus annum!
|
||
invectae Rhodani Tiberina per ostia classes
|
||
Cinyphiisque ferax Araris successit aristis.
|
||
Teutonicus vomer Pyrenaeique iuvenci
|
||
sudavere mihi; segetes mirantur Hiberas
|
||
horrea; nec Libyae senserunt damna rebellis
|
||
iam transalpina contenti messe Quirites.
|
||
ille quidem solvit meritas (scit Tabraca) poenas,
|
||
ut pereat quicumque tuis conflixerit armis.
|
||
"Ecce repens isdem clades a partibus exit
|
||
terrorisque minus, sed plus habitura pudoris
|
||
Eutropius consul. pridem tolerare fatemur
|
||
hoc genus, Arsacio postquam se regia fastu
|
||
sustulit et nostros corrupit Parthia mores.
|
||
praefecti sed adhuc gemmis vestique dabantur
|
||
custodes sacroque adhibere silentia somno;
|
||
militia eunuchi numquam progressa cubili,
|
||
non vita spondente fidem, sed inertia tutum
|
||
mentis pignus erat. secreta monilia servent,
|
||
ornatus curent Tyrios: a fronte recedant
|
||
imperii. tenero tractari pectore nescit
|
||
publica maiestas. numquam vel in aequore puppim
|
||
vidimus eunuchi clavo parere magistri.
|
||
nos adeo sperni faciles? orbisque carina
|
||
vilior? auroram sane, quae talia ferre
|
||
gaudet, et adsuetas sceptris muliebribus urbes
|
||
possideant; quid belligeram communibus urunt
|
||
Italiam maculis nocituraque probra severis
|
||
ammiscent populis? peregrina piacula forti
|
||
pellantur longe Latio nec transeat Alpes,
|
||
dedecus; in solis, quibus extitit, haereat arvis.
|
||
scribat Halys, scribat famae contemptor Orontes:
|
||
per te perque tuos obtestor Roma triumphos,
|
||
nesciat hoc Thybris, numquam poscentibus olim
|
||
qui dare Dentatis annos Fabiisque solebat.
|
||
Martius eunuchi repetet suffragia campus?
|
||
Aemilios inter servatoresque Camillos
|
||
Eutropius? iam Chrysogonis tua, Brute, potestas
|
||
Narcissisque datur? natos hoc dedere poenae
|
||
profuit et misero civem praeponere patri?
|
||
hoc mihi Ianiculo positis Etruria castris
|
||
quaesiit et tantum fluvio Porsenna remotus?
|
||
hoc meruit vel ponte Cocles vel Mucius igne?
|
||
visceribus frustra castum Lucretia ferrum
|
||
mersit et attonitum tranavit Cloelia Thybrim?
|
||
Eutropio fasces adservabantur adempti
|
||
Tarquiniis? quemcumque meae vexere curules,
|
||
laxato veniat socium aversatus Averno.
|
||
impensi sacris Decii prorumpite bustis
|
||
Torquatique truces animosaque pauperis umbra
|
||
Fabricii tuque o, qui forte inferna piorum
|
||
iugera et Elysias scindis, Serrane, novales.
|
||
Poeno Scipiadae, Poeno praeclare Lutati,
|
||
Sicania Marcelle ferox, gens Claudia surgas
|
||
|
||
et Curii veteres; et, qui sub iure negasti
|
||
vivere Caesareo, parvo procede sepulcro
|
||
Eutropium passure Cato; remeate tenebris,
|
||
agmina Brutorum Corvinorumque catervae.
|
||
eunuchi vestros habitus, insignia sumunt
|
||
ambigui Romana mares; rapuere tremendas
|
||
Hannibali Pyrrhoque togas; flabella perosi
|
||
adspirant trabeis; iam non umbracula gestant
|
||
virginibus, Latias ausi vibrare secures!
|
||
"Linquite femineas infelix turba latebras,
|
||
alter quos pepulit sexus nec suscipit alter,
|
||
execti Veneris stimulos et vulnere casti
|
||
(mixta duplex aetas; inter puerumque senemque
|
||
nil medium): falsi complete sedilia patres;
|
||
ite novi proceres infecundoque senatu
|
||
Eutropium stipate ducem; celebrate tribunal
|
||
pro thalamis, verso iam discite more curules,
|
||
non matrum pilenta sequi.
|
||
|
||
"Ne prisca revolvam
|
||
neu numerem, quantis iniuria mille per annos
|
||
sit retro ducibus, quanti foedabitur aevi
|
||
canities, unam subeant quot saecula culpam:
|
||
inter Arinthaei fastos et nomen erile
|
||
servus erit dominoque suos aequalis honores
|
||
inseret! heu semper Ptolomaei noxia mundo
|
||
mancipia! en alio laedor graviore Pothino
|
||
et patior maius Phario scelus. ille cruorem
|
||
consulis unius Pellaeis ensibus hausit:
|
||
inquinat hic omnes.
|
||
|
||
"Si nil privata movebunt,
|
||
at tu principibus, vestrae tu prospice causae
|
||
regalesque averte notas. hunc accipit unum
|
||
aula magistratum: vobis patribusque recurrit
|
||
hic alternus honos. in crimen euntibus annis
|
||
parce, quater consul! contagia fascibus, oro,
|
||
defendas ignava tuis neu tradita libris
|
||
omina vestitusque meos, quibus omne, quod ambit
|
||
oceanus, domui, tanta caligine mergi
|
||
calcarique sinas. nam quae iam bella geramus
|
||
mollibus auspiciis? quae iam conubia prolem
|
||
vel frugem latura seges? quid fertile terris,
|
||
quid plenum sterili possit sub consule nasci?
|
||
eunuchi si iura dabunt legesque tenebunt,
|
||
ducant pensa viri mutatoque ordine rerum
|
||
vivat Amazonio confusa licentia ritu.
|
||
|
||
"Quid trahor ulterius? Stilicho, quid vincere differs,
|
||
dum certare pudet? nescis quod turpior hostis
|
||
laetitia maiore cadit? piratica Magnum
|
||
erigit, inlustrat servilis laurea Crassum.
|
||
adnuis. agnosco fremitum, quo palluit Eurus,
|
||
quo Mauri Gildoque ruit. quid Martia signa
|
||
sollicitas? non est iaculis hastisve petendus:
|
||
conscia succumbent audito verbere terga,
|
||
ut Scytha post multos rediens exercitus annos,
|
||
cum sibi servilis pro finibus obvia pubes
|
||
iret et arceret dominos tellure reversos,
|
||
armatam ostensis aciem fudere flagellis:
|
||
notus ab inceptis ignobile reppulit horror
|
||
vulgus et adductus sub verbere torpuit ensis."
|