317 lines
13 KiB
Plaintext
317 lines
13 KiB
Plaintext
Sed non ulterius te praebuit urbibus aula:
|
||
maluit esse suum; terris edicta daturus,
|
||
supplicibus responsa venis. oracula regis
|
||
eloquio crevere tuo, nec dignius umquam
|
||
maiestas meminit sese Romana locutam.
|
||
hinc sacrae mandantur opes orbisque tributa
|
||
possessi, quidquid fluviis evolvitur auri,
|
||
quidquid luce procul venas rimata sequaces
|
||
abdita pallentis fodit sollertia Bessi.
|
||
Ac velut expertus
|
||
lentandis navita tonsis
|
||
praeficitur lateri custos; hinc ardua prorae
|
||
temperat et fluctus tempestatesque futuras
|
||
edocet; adsiduo cum Dorida vicerit usu,
|
||
iam clavum totamque subit torquere carinam:
|
||
sic cum clara diu mentis documenta dedisses,
|
||
non te parte sui, sed in omni corpore sumpsit
|
||
imperium cunctaque dedit tellure regendos
|
||
rectores. Hispana tibi Germanaque Tethys
|
||
paruit et nostro diducta Britannia mundo,
|
||
diversoque tuas coluerunt gurgite voces
|
||
lentus Arar Rhodanusque ferox et dives Hiberus.
|
||
o quotiens doluit Rhenus, qua barbarus ibat,
|
||
quod te non geminis frueretur iudice ripis!
|
||
unius fit cura viri, quodcumque rubescit
|
||
occasu, quodcumque dies devexior ambit.
|
||
Tam celer adsiduos explevit cursus honores;
|
||
una potestatum spatiis interfuit aetas
|
||
totque gradus fati iuvenilibus intulit annis.
|
||
Postquam parta quies et summum nacta cacumen
|
||
iam secura petit privatum gloria portum,
|
||
ingenii redeunt fructus aliique labores,
|
||
et vitae pars nulla perit: quodcumque recedit
|
||
litibus, incumbit studiis, animusque vicissim
|
||
aut curam imponit populis aut otia Musis.
|
||
omnia Cecropiae relegis secreta senectae
|
||
discutiens, quid quisque novum mandaverit aevo
|
||
quantaque diversae producant agmina sectae.
|
||
Namque aliis princeps rerum disponitur aër;
|
||
hic confidit aquis; hic procreat omnia flammis.
|
||
alter in Aetnaeas casurus sponte favillas
|
||
dispergit revocatque deum rursusque receptis
|
||
nectit amicitiis quidquid discordia solvit.
|
||
corporis hic damnat sensus verumque videri
|
||
pernegat. hic semper lapsurae pondera terrae
|
||
conatur rapido caeli fulcire rotatu
|
||
accenditque diem praerupti turbine saxi.
|
||
ille ferox unoque tegi non passus Olympo
|
||
inmensum per inane volat finemque perosus
|
||
parturit innumeros angusto pectore mundos.
|
||
hi vaga collidunt caecis primordia plagis.
|
||
numina constituunt alii casusque relegant.
|
||
Graiorum obscuras Romanis floribus artes
|
||
inradias, vicibus gratis formare loquentes
|
||
suetus et alterno verum contexere nodo.
|
||
quidquid Socratico manavit ab ordine, quidquid
|
||
docta Cleantheae sonuerunt atria turbae,
|
||
inventum quodcumque tuo, Chrysippe, recessu,
|
||
quidquid Democritus risit dixitque tacendo
|
||
Pythagoras, uno se pectore cuncta vetustas
|
||
condidit et maior collectis viribus exit.
|
||
ornantur veteres et nobiliore magistro
|
||
in Latium spretis Academia migrat Athenis,
|
||
ut tandem propius discat, quo fine beatum
|
||
dirigitur, quae norma boni, qui limes honesti;
|
||
quaenam membra sui virtus divisa domandis
|
||
obiectet vitiis; quae pars iniusta recidat,
|
||
quae vincat ratione metus, quae frenet amores;
|
||
aut quotiens elementa doces semperque fluentis
|
||
materiae causas: quae vis animaverit astra
|
||
impuleritque choros; quo vivat machina motu;
|
||
sidera cur septem retro nitantur in ortus
|
||
obluctata polo; variisne meatibus idem
|
||
arbiter an geminae convertant aethera mentes;
|
||
sitne color proprius rerum, lucisne repulsu
|
||
eludant aciem; tumidos quae luna recursus
|
||
nutriat Oceani; quo fracta tonitrua vento,
|
||
quis trahat imbriferas nubes, quo saxa creentur
|
||
grandinis; unde rigor nivibus; quae flamma per auras
|
||
excutiat rutilos tractus aut fulmina velox
|
||
torqueat aut tristem figat crinita cometem.
|
||
Iam tibi compositam fundaverat ancora puppim,
|
||
telluris iam certus eras; fecunda placebant
|
||
otia; nascentes ibant in saecula libri:
|
||
cum subito liquida cessantem vidit ab aethra
|
||
Iustitia et tanto viduatas iudice leges.
|
||
continuo frontem limbo velata pudicam
|
||
deserit Autumni portas, qua vergit in Austrum
|
||
Signifer et noctis reparant dispendia Chelae.
|
||
pax avibus, quacumque volat, rabiemque frementes
|
||
deposuere ferae; laetatur terra reverso
|
||
numine, quod prisci post tempora perdidit auri.
|
||
illa per occultum Ligurum se moenibus infert
|
||
et castos levibus plantis ingressa penates
|
||
invenit aetherios signantem pulvere cursus,
|
||
quos pia sollicito deprendit pollice Memphis:
|
||
quae moveant momenta polum, quam certus in astris
|
||
error, quis tenebras solis causisque meantem
|
||
defectum indicat numerus, quae linea Phoeben
|
||
damnet et excluso pallentem fratre relinquat.
|
||
ut procul adspexit fulgentia Virginis ora
|
||
cognovitque deam, vultus veneratus amicos
|
||
occurrit scriptaeque notas confundit harenae.
|
||
Tum sic diva prior: "Manli, sincera bonorum
|
||
congeries, in quo veteris vestigia recti
|
||
et ductos video mores meliore metallo:
|
||
iam satis indultum studiis, Musaeque tot annos
|
||
eripuere mihi. pridem te iura reposcunt:
|
||
adgredere et nostro rursum te redde labori
|
||
nec tibi sufficiat transmissae gloria vitae.
|
||
humanum curare genus quis terminus umquam
|
||
praescripsit? nullas recipit prudentia metas.
|
||
adde quod haec multis potuit contingere sedes,
|
||
sed meriti tantum redeunt actusque priores
|
||
commendat repetitus honos, virtusque reducit
|
||
quos fortuna legit.
|
||
melius magnoque petendum
|
||
credis in abstrusa rerum ratione morari?
|
||
scilicet illa tui patriam praecepta Platonis
|
||
erexere magis, quam qui responsa secutus
|
||
obruit Eoas classes urbemque carinis
|
||
vexit et arsuras Medo subducit Athenas?
|
||
Spartanis potuit robur praestare Lycurgus
|
||
matribus et sexum leges vicere severae
|
||
civibus et vetitis ignavo credere muro
|
||
tutius obiecit nudam Lacedaemona bellis:
|
||
at non Pythagorae monitus annique silentes
|
||
famosum Oebalii luxum pressere Tarenti.
|
||
"Quis vero insignem toto sub principe curam
|
||
respuat? aut quando meritis maiora patebunt
|
||
praemia? quis demens adeo qui iungere sensus
|
||
cum Stilichone neget? similem quae protulit aetas
|
||
consilio vel Marte virum? nunc Brutus amaret
|
||
vivere sub regno, tali succumberet aulae
|
||
Fabricius, cuperent ipsi servire Catones.
|
||
nonne vides, ut nostra soror Clementia tristes
|
||
obtundat gladios fratresque amplexa serenos
|
||
adsurgat Pietas, fractis ut lugeat armis
|
||
Perfidia et laceris morientes crinibus hydri
|
||
lambant invalido Furiarum vincla veneno?
|
||
exultat cum Pace Fides. iam sidera cunctae
|
||
liquimus et placidas inter discurrimus urbes.
|
||
nobiscum, Theodore, redi."
|
||
|
||
Subit ille loquentem
|
||
talibus: "agrestem dudum me, diva, reverti
|
||
cogis et infectum longi rubigine ruris
|
||
ad tua signa vocas. nam quae mihi cura tot annis
|
||
altera quam duras sulcis mollire novales,
|
||
nosse soli vires, nemori quae commoda rupes,
|
||
quis felix oleae tractus, quae glaeba faveret
|
||
frugibus et quales tegeret vindemia colles?
|
||
terribiles rursum lituos veteranus adibo
|
||
et desueta vetus temptabo caerula vector?
|
||
collectamque diu et certis utcumque locatam
|
||
sedibus in dubium patiar deponere famam?
|
||
nec me, quid valeat natura fortior usus,
|
||
praeterit aut quantum neglectae defluat arti.
|
||
desidis aurigae non audit verbera currus,
|
||
nec manus agnoscit quem non exercuit arcum.
|
||
esse sed iniustum fateor quodcumque negatur
|
||
iustitiae. tu prima hominem silvestribus antris
|
||
elicis et foedo deterges saecula victu.
|
||
te propter colimus leges animosque ferarum
|
||
exuimus. nitidis quisquis te sensibus hausit,
|
||
inruet intrepidus flammis, hiberna secabit
|
||
aequora, confertos hostes superabit inermis.
|
||
ille vel Aethiopum pluviis solabitur aestus;
|
||
illum trans Scythiam vernus comitabitur aër."
|
||
Sic fatus tradente dea suscepit habenas
|
||
quattuor ingenti iuris temone refusas.
|
||
prima Padum Thybrimque ligat crebrisque micantem
|
||
urbibus Italiam; Numidas
|
||
Poenosque secunda
|
||
temperat; Illyrico se tertia porrigit orbi;
|
||
ultima Sardiniam, Cyrnum trifidamque retentat
|
||
Sicaniam et quidquid Tyrrhena tunditur unda
|
||
vel gemit Ionia. nec te tot lumina rerum
|
||
aut tantum turbavit onus; sed ut altus Olympi
|
||
vertex, qui spatio ventos hiemesque relinquit,
|
||
perpetuum nulla temeratus nube serenum
|
||
celsior exurgit pluviis auditque ruentes
|
||
sub pedibus nimbos et rauca tonitrua calcat:
|
||
sic patiens animus per tanta negotia liber
|
||
emergit similisque sui, iustique tenorem
|
||
flectere non odium cogit, non gratia suadet.
|
||
nam spretas quis opes intactaque pectora lucro
|
||
commemoret? fuerint aliis haec forte decora:
|
||
nulla potest laus esse tibi, quae crimina purget.
|
||
servat inoffensam divina modestia vocem:
|
||
temperiem servant oculi; nec lumina fervor
|
||
asperat aut rabidas suffundit sanguine venas,
|
||
nullaque mutati tempestas proditur oris.
|
||
quin etiam sontes expulsa corrigis ira
|
||
et placidus delicta domas; nec dentibus umquam
|
||
instrepis horrendum, fremitu nec verbera poscis.
|
||
Qui fruitur poena, ferus est, legumque videtur
|
||
vindictam praestare sibi; cum viscera felle
|
||
canduerint, ardet stimulis ferturque nocendi
|
||
prodigus, ignarus causae: dis proximus ille,
|
||
quem ratio, non ira movet, qui facta rependens
|
||
consilio punire potest. mucrone cruento
|
||
se iactent alii, studeant feritate timeri
|
||
addictoque hominum cumulent aeraria censu.
|
||
lene fluit Nilus, sed cunctis amnibus extat
|
||
utilior nullo confessus murmure vires;
|
||
acrior ac rapidus tacitas praetermeat ingens
|
||
Danuvius ripas; eadem clementia sani
|
||
gurgitis inmensum deducit in ostia Gangen.
|
||
torrentes inmane fremant lassisque minentur
|
||
pontibus et volvant spumoso vertice silvas:
|
||
pax maiora decet; peragit tranquilla potestas,
|
||
quod violenta nequit, mandataque fortius urget
|
||
imperiosa quies.
|
||
|
||
Idem praedurus iniquas
|
||
accepisse preces, rursus, quae digna petitu,
|
||
largior et facilis; nec quae comitatur honores,
|
||
ausa tuam leviter temptare superbia mentem.
|
||
frons privata manet nec se meruisse fatetur,
|
||
quae crevisse putat; rigidi sed plena pudoris
|
||
elucet gravitas fastu iucunda remoto.
|
||
quae non seditio, quae non insania vulgi
|
||
te viso lenita cadat? quae dissona ritu
|
||
barbaries, medii quam non reverentia frangat?
|
||
vel quis non sitiens sermonis mella politi
|
||
deserat Orpheos blanda testudine cantus?
|
||
qualem te legimus teneri primordia mundi
|
||
scribentem aut partes animae, per singula talem
|
||
cernimus et similes agnoscit pagina mores.
|
||
Nec dilata tuis Augusto iudice merces
|
||
officiis, illumque habitum, quo iungitur aulae
|
||
curia, qui socio proceres cum principe nectit,
|
||
quem quater ipse gerit, perfecto detulit anno
|
||
deposuitque suas te succedente curules.
|
||
crescant virtutes fecundaque floreat aetas.
|
||
ingeniis patuit campus certusque merenti
|
||
stat favor: ornatur propriis industria donis.
|
||
surgite sopitae, quas obruit ambitus, artes.
|
||
nil licet invidiae, Stilicho dum prospicit orbi
|
||
sidereusque gener. non hic violata curulis,
|
||
turpia non Latios incestant nomina fastos;
|
||
fortibus haec concessa viris solisque gerenda
|
||
patribus et Romae numquam latura pudorem.
|
||
Nuntia votorum celeri iam Fama volatu
|
||
moverat Aonios audito consule lucos.
|
||
concinuit felix Helicon fluxitque Aganippe
|
||
largior et docti riserunt floribus amnes.
|
||
Uranie redimita comas, qua saepe magistra
|
||
Manlius igniferos radio de scripserat axes,
|
||
sic alias hortata deas: "patimurne, sorores,
|
||
optato procul esse die nec limina nostri
|
||
consulis et semper dilectas visimus aedes?
|
||
notior est Helicone
|
||
domus. gestare curules
|
||
et fasces subiisse libet. miracula plebi
|
||
colligite et claris nomen celebrate theatris.
|
||
'Tu Iovis aequorei summersam fluctibus aulam
|
||
oratum volucres, Erato, iam perge quadrigas,
|
||
a quibus haud umquam palmam rapturus Arion.
|
||
inlustret circum sonipes, quicumque superbo
|
||
perstrepit hinnitu Baetin, qui splendida potat
|
||
stagna Tagi madidoque iubas adspergitur auro.
|
||
"Calliope, liquidas Alciden posce palaestras:
|
||
cuncta Palaemoniis manus explorata coronis
|
||
adsit et Eleo pubes laudata Tonanti.
|
||
"Tu iuga Taygeti frondosaque Maenala, Clio,
|
||
i Triviae supplex; non aspernata rogantem
|
||
amphitheatrali faveat Latonia pompae.
|
||
audaces legat ipsa viros, qui colla ferarum
|
||
arte ligent certoque premant venabula nisu.
|
||
ipsa truces fetus captivaque ducat ab antris
|
||
prodigia et caedis sitientem differat arcum.
|
||
conveniant ursi, magna quos mole ruentes
|
||
torva Lycaoniis Helice miretur ab astris,
|
||
perfossique rudant populo pallente leones,
|
||
quales Mygdonio curru frenare Cybebe
|
||
optet et Herculei mallent fregisse lacerti.
|
||
obvia fulminei properent ad vulnera pardi
|
||
semine permixto geniti, cum forte leaenae
|
||
nobiliorem uterum viridis corrupit adulter;
|
||
hi maculis patres referunt et robore matres.
|
||
quidquid monstriferis nutrit Gaetulia campis,
|
||
Alpina quidquid tegitur nive, Gallica siquid
|
||
silva tenet, iaceat; largo ditescat harena
|
||
sanguine; consumant totos spectacula montes.
|
||
"Nec molles egeant nostra dulcedine ludi:
|
||
qui laetis risum salibus movisse facetus,
|
||
qui nutu manibusque loquax, cui tibia flatu,
|
||
cui plectro pulsanda chelys, qui pulpita socco
|
||
personat aut alte graditur maiore cothurno,
|
||
et qui magna levi detrudens murmura tactu
|
||
innumeras voces segetis moderatus aenae
|
||
intonet erranti digito penitusque trabali
|
||
vecte laborantes in carmina concitet undas,
|
||
vel qui more avium sese iaculentur in auras
|
||
corporaque aedificent celeri crescentia nexu,
|
||
quorum compositam puer amentatus in arcem
|
||
emicet et vinctu plantae vel cruribus haerens
|
||
pendula librato figat vestigia saltu.
|
||
mobile ponderibus descendat pegma reductis
|
||
inque chori speciem spargentes ardua flammas
|
||
scaena rotet varios et fingat Mulciber orbis
|
||
per tabulas impune vagus pictaeque citato
|
||
ludant igne trabes et non permissa morari
|
||
fida per innocuas errent incendia turres.
|
||
lascivi subito confligant aequore lembi
|
||
stagnaque remigibus spument inmissa canoris.
|
||
"Consul per populos idemque gravissimus auctor
|
||
eloquii, duplici vita subnixus in aevum
|
||
procedat pariter libris fastisque legendus.
|
||
accipiat patris exemplum tribuatque nepoti
|
||
filius et coeptis ne desit fascibus heres.
|
||
decurrat trabeata domus tradatque secures
|
||
mutua posteritas servatoque ordine fati
|
||
Manlia continuo numeretur consule proles."
|